همیشه میگفت «من اینایی که میگن از باباهاشون متنفرن رو درک نمیکنم، چطور ممکنه آخه؟!». همیشه بهش میخندیدم، هنوزم میخندم چون ی جواب جالب براش داشتم، «پدر که سهله، از کل خانواده متنفرم، نظرت چیه؟!». خب مشخصا بله نمیتونی درک کنی، چون پدر تو، پدر بقیه نیست.. خانواده تو خانواده بقیه نیست.. البته اینها درد و دل یک نوجوان ۱۳ ساله تحت تأثیر سن جهالت نیست، حرف های فوران کرده از دل غم زده یک دختر آسیب دیده هست. قصد گفتن هیچ چی ندارم، نه اتفاقات گذشته و نه درد خاموش حال. فقط کلمه پشت سر هم ردیف میکنم انگاری.