نسلی تاریک از بیان

اوایل که برگشتم به بیان پست های چند نفر مبنی بر اینکه «یادتون افتاد بیانی هم وجود داره» باعث شد بخندم؛ چرا؟ خیلی راحت خیلی چیزار و به هم دیگه نسبت میدیم و نا خودآگاه هم رو با کلمات ناخواسته میرنجونیم، دفعه اولم نیست که اینجام، موضوع مال پنج سال پیش، ی وبلاگ با 200 300 نفر دنبال کننده رو حذف کردم تا آرامش روانم رو برگردونم و خاطرات نحسی که برام ساخته شد رو فراموش کنم و البته اون بیان سمی برای اون نسل، با رنجشی خاص و نسلی عجیب که وبلاگ نویسی رو با صفحه چت روم اشتباه میگرفتند.

پس اگر کسی برمیگرده قرار نیست بخاطر این باشه که قبلش با نبودش به بیانی ها ظلم کرده و حالا بیان ی لطفی هم بهش کرده! میگیری چی میگم؟ حقشو ندارین.